Το ποίημά της Μόνο γιατί μ'αγάπησες Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ'αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ'αγάπησες. Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα μόνο γι'αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα, μoνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου. Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν με την ψυχή στο βλέμμα, περuφανα στολίστηκα το υπέρτατο της ύπαρξής μου στέμμα, μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν. Μόνο γιατί μ'αγάπησες γεννήθηκα γι'αυτό η ζωή μου εδόθη στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη μενα η ζωή πληρώθη Μόνο γιατί μ'αγάπησες γεννήθηκα. Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ'αγάπησες έζησα, να πληθαίνω τα ονείρατά σου, ωραίε, που βασίλεψες κι έτσι γλυκά πεθαίνω μονάχα γιατί τόσο ωραία μ'αγάπησες.
Μαρία Πολυδούρη 2 Πάντα γυρίζw Πάντα γυρίζω εκεί προς τα χαράματα της όμορφης αγάπης μας. Μην τύχη, φοβάμαι, το μοιραίο να συντύχη και φύγουν για τ' αγύριστα περάματα.
Θαρρώ ζωή της δίνω ανακαλώντας τα πρωτινά φεγγοβολήματά της, το ανόθευτο μεθύσι μας κοντά της τα δώρα της περίσσια σπαταλώντας.
Κι' αναζητώ το βλέμμα σου γεμάτο μιαν αφοσίωση αστέρευτη, σαν έννοια, σαν έλξη νάταν όλα μαγνητένια, τόσο όμορφο ήταν, τόσο ήταν γεμάτο.
Αχ! ο κρυφός καημός που μου κρατάει τη σκέψη σκλαβωμένη στο πρωτάνθι, ενώ γύρω μας περισσεύουν τάνθη που αμέριμνα η αγάπη μας σκορπάει.
Μάνος Ελευθερίου
"Σώμα και Ψυχή"
Όχι μονάχα εκείνο που είμαστε κι ό,τι απόμεινε από μάς ή ό,τι αγωνιζόμαστε να φαίνεται αλλά μαζί μας σέρνουμε και τις μορφές των άλλων που με τα χρόνια γίνονται ίσκιος ανάμνησης μαζί μας σέρνουμε σημάδια και κομμάτια τους το αίμα, την αγάπη τους, την περιφρόνησή τους τα πάθη και τα μίση τους και την εκδίκησή τους αυτά που χάσαμε σε τρόμους και κινδύνους- όσα κερδίσαμε σε μάζες βιαστικές, τυραννικές κι όσες μας έδωσαν χαρές περαστικές οι αθάνατοι. Έτσι σιγά σιγά χτίζεται σώμα και ψυχή. Έτσι σιγά σιγά το πρόσωπό μας.